ΩΡΩΠΟΣ

Δομές Υγείας στον Ωρωπό. Μύθοι και πραγματικότητα.

Με αφορμή τον χαμό του συμπολίτη μας και καλού μας φίλου και συντρόφου Στρατή ξεκίνησε μια χιλιοειπωμένη κουβέντα για την δημιουργία Νοσοκομείου στον Ωρωπό και για τις Δομές Υγείας που υπάρχουν στην περιοχή γενικότερα. Μια κουβέντα που όλο επανέρχεται, όλο και χρησιμοποιείται και όλο και ξαναπηγαίνει πίσω, μιας και προφανώς οι συνθήκες δεν την ευνοούν και δεν την προωθούν όπως θα έπρεπε.

Όσοι έχουμε ζήσει και έχουμε μεγαλώσει στον Ωρωπό, το «έχουμε ξαναδεί το έργο» κάμποσες φορές και μπορούμε εύκολα να περιγράψουμε τι συνέβη, πότε συνέβη, ποιοι ήταν οι υπεύθυνοι(με την καλή και την κακή έννοια) και πως τελικά φτάσαμε στην σημερινή τελματώδη, στάσιμη και μη αναστρέψιμη δυστυχώς κατάσταση.

Θυμάμαι λοιπόν και όποιος θυμάται κάτι άλλο ας με διαψεύσει πως κάποια στιγμή την δεκαετία του 80 επί Ανδρέα όταν ο αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς γιγάντωνε το ΕΣΥ με Κέντρα Υγείας σε όλη την Ελλάδα, εμείς «ερίζαμε» με τον Δήμο Αυλώνα(τότε) αν το Κέντρο Υγείας θα είναι στον Ωρωπό ή στον Αυλώνα. Μια πολιτική μάχη που εξελίχθηκε στο παρασκήνιο και είχε σαν αποτέλεσμα να επωφεληθεί αυτής της κόντρας το Καπανδρίτι και να «αρπάξει» το Κέντρο Υγείας, παρόλο που τα μεγάλα Νοσοκομεία ειδικότερα της Βόρειας πλευράς της Αθήνας απέχουν ελάχιστα(ΚΑΤ, Άγιοι Ανάργυροι κ.α).

Αυτή ήταν η πρώτη σημαντική ευκαιρία που χάθηκε για την περιοχή μας, όχι βέβαια για την δημιουργία νοσοκομείου αλλά για την δημιουργία ενός Κέντρου Υγείας στον Ωρωπό.(ποιος να μας το έλεγε τότε πως μερικά χρόνια μετά Ωρωπός και Αυλώνας θα ήταν ένας Δήμος).

Η μεγαλύτερη όμως ευκαιρία «χάθηκε» την διετία 2003-2004(και όχι μεταγενέστερα όπως κακώς κάποιοι υποστηρίζουν).Το 2003 ο τότε Δήμαρχος Ωρωπίων Σπύρος Μέξης έρχεται σε επαφή με τον τότε Διοικητή του ΙΚΑ Μιλτιάδη Νεκτάριο. Τον καλεί στον Ωρωπό τον Γενάρη του 2003 και επισκέπτονται μαζί κτήμα 27 στρεμμάτων στην Νέα Πολιτεία που ανήκε στον Δήμο Ωρωπίων, προκειμένου να παραχωρηθεί στο ΙΚΑ για να δημιουργηθεί το Νοσοκομείο που τόσο ζητούσε η περιοχή και που τόσα προβλήματα θα έλυνε. Ο τότε Διοικητής Νεκτάριος δείχνει από την πρώτη στιγμή ικανοποίηση και άμεση ανταπόκριση και ο Δήμος Ωρωπίων προχωρά με απόφαση του Δημοτικού του Συμβουλίου σε παραχώρηση του κτήματος στο ΙΚΑ προκειμένου να προχωρήσουν οι απαιτούμενες διαδικασίες και να ξεκινήσει η κατασκευή του έργου. Δυστυχώς για αυτό το εγχείρημα στις 7 Μαρτίου του 2004 ο Κωσταντίνος Καραμανλής κερδίζει τις Εκλογές . Διατηρεί για κάποιον καιρό και συγκεκριμένα έως τις 11 Ιουνίου του 2004 τον Νεκτάριο στην θέση του και η προσπάθεια συνεχίζεται με την έγκριση του τοπικού ρυμοτομικού (5.500 τετραγωνικών κύριας δόμησης).Το μόνο λοιπόν που απέμενε τότε ήταν η σύνταξη της μελέτης από το ΙΚΑ προκειμένου να δημοπρατηθεί το έργο και να ξεκινήσει η κατασκευή του. Δυστυχώς όμως μετά από καθημερινές πιέσεις εφημερίδων του συγκροτήματος Κουρή ο Καραμανλής, όπως γράψαμε πιο πάνω, στις 11 Ιουνίου αντικαθιστά τον Νεκτάριο με τον Γιάννη Βαρθολομαίο. Εκεί χάνεται το «όνειρο» μιας και ο κύριος «σύμμαχος» Νεκτάριος έχει απομακρυνθεί και δεν μπορεί πλέον να βοηθήσει. Το τι ακολούθησε και πως το Νοσοκομείο δεν έγινε, είναι μια Ιστορία που επειδή έχει διαφορετικές αναγνώσεις και περιγραφές, δεν θα μπω στην διαδικασία να την εξιστορήσω γιατί πάλι θα κατηγορηθώ πως παραποιώ τα γεγονότα μιας και είμαι «βαλτός» και «φερέφωνο».

Σημασία έχει πως φτάσαμε στο σήμερα να συζητάμε, έτσι φιλολογικά και χωρίς να υπάρχει κάποιο δεδομένο, για την δυνατότητα δημιουργίας Νοσοκομείου στην περιοχή μας. Μια συζήτηση που επιτρέψτε μου να πω πως είναι πέρα από κάθε σοβαρή κριτική και πέρα από κάθε ρεαλιστική πραγματικότητα.

Έχουμε μια διαμορφωμένη εικόνα Δομών Υγείας στην περιοχή μας. Έχουμε δομές που λειτουργούν με βασικότατες  ελλείψεις και με μειωμένο έως ανύπαρκτο προσωπικό. Μια περιοχή με δεκάδες χιλιάδες κατοίκους(ιδιαίτερα την θερινή περίοδο) αφημένη στο έλεος του Θεού χωρίς βασικές υποδομές παρά τις συνεχείς διαμαρτυρίες τόσο του Δήμου, όσο και φορέων και κατοίκων της περιοχής. Και έχουμε και κάτι άλλο ακόμα σημαντικότερο που θα πρέπει να συνυπολογίσουμε στην κάθε κουβέντα που γίνεται. Έχουμε μια κεντρική κυβέρνηση που έχει κατεύθυνση την Ιδιωτική Υγεία , επιδιώκει την υποβάθμιση της Δημόσιας Υγείας και είναι απολύτως βέβαιο πως αν δεν είχε επέλθει η πανδημία θα προχωρούσε άμεσα και με γοργά βήματα σε αυτή την ιδεολογοπολιτική της θέση και κατεύθυνση.

Άρα λοιπόν για πια δυνατότητα δημιουργίας Νοσοκομείου στην περιοχή μας μιλάμε?

Αν θέλετε να κάνουμε κουβέντα για την κουβέντα να την κάνουμε. Αν θέλετε να όμως να κουβεντιάσουμε για το τι μπορεί να γίνει και όχι για το τι κάποιοι υποτίθεται πως φαντάζονται , αυτό θα ήταν κάτι πολύ πιο χρήσιμο και κάτι που θα έστρεφε τις προσπάθειές όλων μας στην σωστή κατεύθυνση.

Υπό τις παρούσες συνθήκες λοιπόν είναι μονόδρομος η πίεση προς κάθε κατεύθυνση για να στελεχωθούν τόσο το Κέντρο Υγείας Καπανδριτίου , όσο και το Ιατρείο της Σκάλας Ωρωπού με Ιατρούς όλων των ειδικοτήτων, με νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό και να διευρυνθεί το ωράριο λειτουργίας τους σε 24ωρη βάση, με στόχο να μπορούν να αντιμετωπίζουν τα επείγοντα περιστατικά όταν αυτά συμβαίνουν, άμεσα και χωρίς καθυστερήσεις. Είναι ένας στόχος που παρά τις δυσκολίες του μπορεί με κατάλληλες πιέσεις και με συγκεκριμένες ενέργειες να γίνει πραγματικότητα και να προσφέρει πολλά στον πρωτογενή τουλάχιστον τομέα  αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας.

Καλά τα μεγαλεπήβολα σχέδια που «χαϊδεύουν» τα αυτιά και που ενδεχομένως μας χαρίζουν πολλά «likes» αλλά τελικά εκείνο που μετράει σε τέτοιου είδους άκρως σοβαρά ζητήματα είναι να είμαστε ρεαλιστές και να συζητάμε θέματα υπαρκτά και πραγματοποιήσιμα. Εκτός και αν δεν μας ενδιαφέρει το ίδιο το πρόβλημα και απλά αναζητούμε τρόπους αφενός να γίνουμε αρεστοί και αφετέρου να δημιουργήσουμε προβλήματα σε αυτούς που υποτίθεται πως αδρανούν σε αυτά τα μεγαλεπήβολα που προτείνουμε…….

Ζαφείρης Στέφανος

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button